Moe

Dura lex, sed lex

Wielrennen interesseert me geen zak. Maar je kan er toch niet omheen. Tom Boonen zit aan de coaïne. Ok, voor mij. Je doet maar wat je wil. Maar als je dan betrapt wordt moet je je er ook bij neerleggen en op je pijnlijke blaren zitten.
Mensen zijn hypocriet. Ze smeren meteen een helend zalfje op Tommetje Boonen zijn gebrande billen. Terwijl ze er bij anderen nog een paar keer met een naald zouden insteken.

Het gaat hier wel over een sportheld! Moeten die niet het goede voorbeeld tonen? Wedden dat alle 16 jarige meisjes nu meteen ook aan de cocaïne gaan? Een gezamenlijke hobby met hun held, hoe gezellig.

Trouwens, voor de achterlijke mensen die een eeuw op de planeet Zoelzo geleefd hebben, cocaïne is een drug. En drugs (de meeste dan toch denk ik) zijn illegaal. Dus ook cocaïne. En nu moet er dus niet meer gediscussieerd worden of Tom Boonen al dan niet nog gaat verder fietsen of niet, die kerel moet gewoon opgepakt worden! Dan kan hij zoiezo niet meer fietsen. Tenzij dan op een hometrainer. Fietsen blijft tenslotte fietsen. En dan kun je tenminste nog naar tv kijken ook. Dat is nuttig.

In elk geval, anderen pakken ze toch ook op? Waarom dan doen alsof Tom Boonen een gezant van God is?

Juist ja.
Dura lex, sed lex.

De lente is weer in 't land

De lente staat alweer vooraan in de rij aan te schuiven. Je ruikt het echt als je je neus eens diep in de lucht steekt. Geweldig vind ik dat.

Iets minder is wel, dat met de lente, ook de verkoudheden opdoemen. Ik draag nog steeds mijn winterjas en zal dat waarschijnlijk wel nog een tijdje blijven doen. Maar dan heb je van die mensen die dachten dat het wel warmer zou zijn. En die dan ziek worden. En die mij dan ziek maken met hun vieze vuile vette gehoest en bacteriën. Ik zet dus man en macht in om daartegen te protesteren. Of het veel uithaalt, dat zal de hoestsiroop moeten uitwijzen...

In ieder geval is het nu mijn beurt om mensen aan te steken.
U weze gewaarschuwd...

Verjaardag?!

Soms gaan de dingen gewoon niet zoals je wil...

S.O.S

Oke, soms heeft ziek zijn wel zijn voordelen, maar dit begint echt vervelend te worden. De hoofdpijn wil echt echt maar niet verdwijnen. En ik ben moe moe moe. Ik slaap nochtans heel veel. En ik blijf zo loom. Geen idee waarom. Kakka. Morgen ga ik toch weer naar school. Met een heleboel pillen alvast. Hopelijk gaat alles goed. En stort ik niet halfverwege in of zo. Want we moeten gaan filmen voor de Griekse avond morgenmiddag. Zie ik eerlijk gezegd niet echt zitten, maar goed. Aangezien ik die avond op 23 mei, optreden moet, kan ik er niet bij zijn en moet ik toch iets doen voor die dinges.

Hier nog een fotootje van mijn reiservaring door de lucht. Terwijl het beneden ons lekker bewolkt was, kregen wij vanuit het vliegtuig dit zicht. Als dat niet om van weg te dromen is...

En hier heb je nog eentje van mijn leerkracht Grieks op de foute dag, de dag voor de krokusvakantie begon. Kijk, hoe marginaal is dit!

één, twee, drie, vier,...

Een dag niet moeten leren is een uitstekende gelegenheid om honderd duizenden dinges op een rijtje te kunnen zetten. Morgen volgt er nog zo'n dag en ik kan ze goed gebruiken. Maar nu kan ik toch wel met een gerust hart gaan slapen. Ik hoop van jullie hetzelfde.

Mijn muze springt ondertussen op een neer en loopt vrolijk rond. Blijkbaar heeft ze plannen voor de nabije toekomst, maar ze wil niet vertellen dewelke. Jammer.

Goede nacht!

Thuis

Ah, het is fijn weer in je eigen bed te slapen.
Oost west, thuis best. Maar het was dus wel heel leuk. Speciaal. Norge, zo zeggen ze het in het Noors. Naar 't schijnt regent het daar enorm veel in Aalesund aan de westkust. We hebben geluk gehad met maar één keer regen, maar dat komt omdat het toch wel heel koud was. Gek is toch ook wel da het water in de fjorden kan bevriezen, terwijl het toch de oceaan is. Heb ik zel even op gekeken. Ik dacht dat het een meer was.

Mijn muze lacht me nu uit bij deze gedachte. Normaal gezien zou ze nu voor straf naar bed vliegen, maar dit is nu anders. Dees is nu een beloning. Moe.

O dierbaar België

Het was leuk, maar het is genoeg geweest. Ik wil naar huis.

skiën

Het is nu kwart na acht en ik heb het gevoel dat het drie uur later is. Om zes uur hebben we warm gegeten, eergisteren was het nog twee uur vroeger. Mijn maag ligt dus helemaal overhoop, ze eten echt te veel die Noren. Niet dat het niet lekker is, integendeel. Daarnet taco`s of zoiets, lekker. Ze zijn helemaal weg van de kilo Belgische pralines, dan voel ik me geweldig trots.

Maar goed, over naar het hoofdonderwerp: skiën. Duidelijk dat ik er niet voor gemaakt ben. Gisteren was het echt hopeloos. Eerst dan toch. Voor het eerst op latten, hoe beangstigend. Brr. Ik viel.
Uiteindelijk ben ik na mijn helse avontuur met de skilift na een uur of wat beneden geraakt. En dat van boven, zoals dat wel meer zo gaat. Maar het was van helemaal boven. En dat voor iemand die niet kan skiën.

Probeerde het dan op de oefenbaan. Ja, een oefenbaan! Dat kind had me van de grote baan laten beginnen. Meteen werd het me duidelijk waarom ik zo suckte. Op de oefenbaan suckte ik niet zo hard. Het viel er echt wel mee. Zo goed zelfs, dat ik een stuk van de grote baan probeerde. Ik was trots op mezelf.

Des avonds was er sport en spel in een sporthal in de buurt. We konden ook zwemmen, maar het water was koud. Sommigen deden het toch. Ik ook. Maar het was koud.
Echt gek om nog maar eens te eten. Om twaalf uur! Daarvoor al om Vijf uur. Ja, ze zijn hier echt wel een beetje gek. Ik wed dat ze krampen krijgen van de honger als ze naar België komen. Ze vinden MAAR drie maaltijden per dag immers een beetje vreemd. Om 1.30u gingen de lichten uit, met 40 man in een sporthal. Gelukkig voorzie ik me altijd van het juiste materiaal: oordopjes. Moe. Maar om 2.45u weer op tot vier uur. Want groep twee had dan FIRE WATCH. Kijken of het niet brand in het gebouw. Ik snap er het nut nog altijd niet van in. Overal hangen rookmelders en als er brand uitbreekt in een ander deel van het gebouw dan moet je dat maar aanvoelen aan je kleine teen zeker? Hoe zinvol...

Vanochtend sta ik op en heb ik pijn. Aan elke spier in mijn lijf. En weer skiën van tien tot drie. Ik heb het nu wel gehad. Voor mij hoeft het niet meteen weer: eerste keer en waarschijnlijk ook laatste keer. Om half vijf kwamen we thuis. Ik ben kapot. Eten, tv, douche. Lezen, blogpost typen. Nu is mijn haar droog en kan ik naar bed. Lekker slapen. Goed en lang. Mmm...

Wenst u mij dus alles een God natt. Dan doe ik dat misschien met jullie hetzelfde.

Afgewerkt

Dat is je werk natuurlijk nooit. Maar dat is het wel voor deze avond. Veel werk gehad enzo. Komt deels ook omdat ik binnen twee weken eindelijk naar Noorwegen vertrek. Jammergenoeg worden de lessen gewoon doorgegeven en moeten de mensen die weg zijn op uitwisseling achteraf alles inhalen. Maar de meeste leerkrachten houden er wel rekening mee. Gelukkig. Wat niet wegneemt dat we hopen opdrachten krijgen. Maar ach, voor een extra week vakantie en op reis gaan heb ik er dat heel graag voor over.

Heb trouwens bergschoenen gehad! En dan nog waterdicht ook, hoe fantastisch is dat.
*Muze kijkt bewonderend naar Petra, Petra is blij als een kind.*

Ik ben nu vooral blij dat ik nog op een redelijk uur mijn bed in raak.
Goede nacht!

Over ups and downs

Heel toepasselijk. Indeling van mijn dag: slecht, redelijk, slecht, supergoed, slecht.
Soms snap ik het even niet meer.
Zucht.
Wie weet hierover meer binnenkort. Dan verklaar ik me nader. Maar de schaduw van naderend onheil dreigt neder te dalen...

Wel grappig vandaag: vlak na de tweede aflevering van het reeds derde seizoen van Comedy Casino kreeg ik een sms. "Kan het zijn dat je daar was?"
Grappig. Juist, ik was er. En een flits in beeld. Vreemd hoe je daar zelf niet van schrikt toch?

Hoera...

De examens zijn gedaan en ik zit in de winkel van mijn ma. Boeiend is dat. Want je kan hier heel veel doen:

• voor de pc zitten (ben ik dus mee bezig)
• in de zetel liggen
• reclameblaadjes lezen

maar ook dingen als:

• eten maken
• wachten
• eten
• opruimen
• afwassen
• vervelen

Allemaal heel leuke dingen dus.

Fuck it, ik ben content dat mijn Nederlands gelukt is. Ik had me verwacht aan een veeel te lang proefwerk dus ik zou van het begin tot einde als een sneltrein schrijven. En inderdaad, met 12 pagina's voor de boeg begon ik eraan. En een sneltrein was het zeker! Met als gevolg dat ik nét ben klaargeraakt. *Petra geeft een dankbaar zoentje op de wang van haar muze.*

Gisteren, tijdens mijn hard labeur (wat een dikke cursus man!) werd ik onderbroken door een tv-programma. Een fijn tv-programma. De Laatste Show. Daar zag ik enkele bekenden in. Xander De Rycke was bijzitter en niet minder dan Didier Volckaert was te gast! Heel veel respect voor die kerel met zijn documentaire over 'De hond van Vlaanderen', want heel toevallig weet ik er net iets meer over. Immers, Reinhart Cosaert heeft aan die documentaire meegewerkt, en nu moet het toch wel lukken dat hij digitale animatie geeft bij ons in de tekenschool.

Nouja, dit is pas boeiend. :)

Mijn mening

Ik vind dat... Nouja, ik vind dat, en er zullen er nog wel zijn die dat vinden,... Ja zeg, ik vind dat dus hé!
Mag ik dat misschien niet vinden? We zijn hier toch vrij? Dan mag ik dat vinden. En als jij vindt van niet, awel, bemoei je dan met je eigen zaken!


Concludeer uit het bovenstaande: morgen Frans dus. Tja, examens...

Voetjes enzo

Ik loop een beetje achter tegenwoordig. Letterlijk en figuurlijk dan. Omdat ik dus nog steeds met mijn voet zit. En dus pijn heb. Nogal veel.

Gisteren zijn we nog maar eens naar de dokter geweest. Om het simpel te zeggen: ik heb te veel bloeddoorstroming en als we niet snel wat doen, krijg ik botonkalking, wat nog heel veel meer problemen met zich meebrengt. Dus krijg ik nu intensieve kine en pijn. Heel veel pijn.

Hoe dan ook, we weten nu wat het is, laat het nu aub genezen...

Hm

Soms voel ik me een beetje raar. Zoals nu eigenlijk. Ik weet niet hoe het komt.
Dan gebeuren er rare dingen die je moeilijk kunt plaatsen. De meeste mensen zullen het wel met me eens zijn.

Maar goed, er gebeuren toch ook nog fijne dingen, dat is vanzelfsprekend fijn. Dingen om te koesteren. Of gewoon ook niet, maar dingen die dan gewoon leuk zijn.

Morgen is er nog maar eens schooltoneelrepetitie, dat wil zeggen: geen les!
Woehoe!
Tja, wie zei dat er alleen maar nadelen aan het schooltoneel vasthingen?
O, juist ja, dat was ik... (grapje, Mnr Claerbout ;) )

Vanaf donderdag spelen we dus vier dagen na elkaar een voorstelling. Donderdag is de voorstelling voor de eerstes en de tweedes, de andere voor het grote publiek. Dit alles in de stadsschouwburg van Ieper. Ik amuseer me alvast in mijn rolstoel. Een perfect iets voor een kalme, maar soms een beetje te snel opwindende filosoof. :)

Ik weet eigenlijk niet hoe het met mijn voet gaat, dat is een beetje raar. Nog steeds gezwollen dus hopen dat dat nu EINDELIJK eens betert. Maar naar 't schijnt kan dat opeens snel gaan, dus ga ik nog even mijn voet op n kussen leggen. Beetje rusten. En dan naar Beddegem. Beddegem is de laatste tijd een van mijn favoriete vertoefplekjes. Zeker als je moe bent. Maar ook omdat mijn muze me daar niet zo snel volgt. =D

Ook nog even dit zeggen. Kaka. KAKA! Ik kan niet mee op uitwisseling naar Noorwegen, iets waar ik zo op gebrand was. Ga ik ook niet mee op de Berlijnreis nu. Vind niet fijn. Ja, soms kan het echt kei en keihard tegensteken.

*Petra begint te snikken en barst in tranen uit.*

Help? Waar is mijn cursus gebleven?

Alaaaaarm! ALAAAARM!!!
Ik vind mijn cursus die ik moet leren voor morgen niet meer!
Heeelp!

...
Oja, shit, examens gedaan... Juist, het moet nog even doordringen...

*druppel*
*druppel*
*dring door*

De examens zijn gedaan...
DE EXAMENS ZIJN GEDAAN!!!!
Hiephoera, hoi hoi hoi!
*danst op en neer en zwaait met blauwe en roze pomponnetjes*
(danku Jozefien! =D)
Na drie zware weken is het dan EINDELIJK voorbij! 't werd wat tijd!

Felicitaties kan men mij doormailen of achterlaten in een commentaartje. :)

Dat heeft natuurlijk ook wel zware gevolgen...

• Ik moet afkicken van de cola.
• Ik moet afkicken van de cola.
• Ik moet een foto van mijn lege colaflessen die ik tijdens de examens gedronken heb (de cola dan, niet de fles) op mijn blog zetten.
• Ik moet weten hoe ik de foto's van onze videocamera op de pc moet zetten (ja, met kabeltjes, dat weet het brokje vuil in mijn navel ook, maar het ding reageert gewoon niet. :(
• Ik moet afkicken van de cola.
• Iedereen die me ziet cola drinken of iedereen die me ziet als ik wil cola gaan drinken, die moet me daarop wijzen en het me verbieden.
• Verleden was cafeïne mijn beste vriend, heden is het mijn vijand!
• Ik moet andere dingen posten dan over de examens...

Om het te vieren met mijn bloglezertjes heb ik (voor de mensen die het nog niet gezien hebben) mijn datumtiteltjes en mijn rechterkolomtiteltjes verandert in een fris blauw kleurtje dat veel beter past! Weg met dat muffe grijs! Weg met die examensfeer!

Verder ben ik vrijdag naar de kapper geweest. :) Het (mijn haar) is nu weer fris en ik kan het nu weer loslaten. Dat vind ik fijn.

Mijn favoriete bezigheid na de examens is rondsloffen in de Colruyt. Ja, ik volg het goede voorbeeld van onze eigenste Philippe Geubels jongens! Niet dat ik hier keihard reclame ga maken voor de Colruyt (spreek uit zoals Philippe dat doet, zo op die zielige manier...), maar toch vind ik dat het gezegd mag worden: de Colruyt is fijn. Vooral die leuke types die erin rondlopen. Zoals die moeder en zoon die maar geen plaats wilden maken en die dan boos waren op mensen die voor hen geen plaats wilden maken. De jeugd van tegenwoordig... En ook vooral wanneer het buiten een klein beetje regent. Een klein beetje heel hard. En de mensen allemaal naar binnen vluchten. Of de mensen die enkel een hele stapel strips kopen. Daar kijk ik dan naar. En dan vind ik dat grappig. En dat mag ik grappig vinden want dan draag ik mijn all stars.

Maar goed, ondertussen zit ik hier achter de pc en de pc staat voor mij en ik moet beginnen denken aan de wedstrijd in Gent op 14 juli. Hierover post ik nog wel, maar anders wordt deze post weer te lang en dan begint mijn muze op mij te slaan. En dan heb ik blauwe plekken en dan moet ik zeggen dat ik tegen de deur ben gelopen en dat zeg ik niet graag omdat ze mij dan niet geloven...

En daarom zeg ik dan, toedeloew schatjes van me!

Aber ja!

Morgen zware kost van geschiedenis. Franse Revolutie en nog hele hoop. Allesbehalve simpel en 'k versta nooit de vragen die hij stelt, zal ik wel blokken. :s

Morgen auch Deutsch. Deutsch ist ganz toll. Ich liebe Deutsch. Aber ja, wisst ihr, ich gehe proben meine Vokabeln. Ich will Deutsch ganz gut können.

Ja, Jozefien, k hoop echt da k geen fouten heb gemaakt, k eb mijn best gedaan. ;)

Beu

Morgen aardrijkskunde en Frans, tis vreselijk veel alles samen.
'k Ben t beu en k heb veel leuke dingen in t verschiet om aan te denken, tmag algauw es gaan gedaan zijn.

*merk op mensen, hoe mijn goed humeur omslaat in lusteloze humor.*
Hahaha...

De cola vloeit vlotjes.
zwoensels!

...

Mijn fout niet dat k heel t weekend geen goesting had om te posten.
Foei, stoute muze!

...

Morgen Engels en Chemie. Ik ben klaar, we zullen zien.

Kloppend hoofd

In nood leert men zijn vrienden kennen.
Mijn beste vriend is op dit moment... de cafeïne en mijn fles cola-light lemon. Maar morgen wordt dat gewoon de fles cola-ligt, mijn huidige fles is bijna uit. Gisteren was het cola-light lime. Na de exames kan ik een concrete totale hoeveelheid gedronken cola weergeven in liters.

Net gedaan met Nederlands.
Moe en hoofdpijn. Was veel letterlijk van buiten blokken. :s

Een wonder is geschied, voor informatica (programmeren! :o ) bestaat er een reële kans dat ik niet gebuisd ben. Mooi zo.

Grieks kunnen we classeren onder de heel heel goede examens en biologie zal ook wel meevallen.

Oja nog een laatste berichtje aan Anoniempje, ik krijg geen zakgeld, ik zou dus niet weten waar ik geld zou moeten vandaan halen voor een Vaderdag of Moederdag voor mijn vader.
(Let trouwens op de hoofdletter van Vaderdag en Moederdag, nieuwe spelling, net zoals je nu Nieuwjaar hebt. Ik ken zelfs mijn cursus van vorig trimester nog ;) )

Maar. Nu. Moe.
ZZzzz