100 DAGEN!!!!

Ah zaaalig!
Hier kijk ik al jàren naar uit. De 100 dagen.
Nog net iets meer dagen en dan heb ik mijn diploma van 't secondair.
Oh wat ben ik vrolijk!

Morgen is er 101-dagenfuif met het thema Kerstmis. Best wel fun.
En we mogen 't school op stelten zetten.
Maar dan echt op stelten.
Man, hoe geweldig! Ik ben helemaal in m'n nopjes.
TV's verstoppen, wekkers in de kasten steken en laten aflopen, deuren barricaderen, alles volkladden... Zeg nu zelf, de droom van elke student.
En dan de tradities in ere houden: karrenoptocht, showke geven voor de rest van 't school, (veel) lawaai maken, pleinspelen,...

Ik heb er geen woorden voor.
Al jaren snak ik hiernaar.
En eindelijk is het er.
Vlak voor mijn neus.
Zo grijpbaar!
En toch kan ik het nog steeds moeilijk geloven.
Weg van het Lyceum.
Nearly divorced.

De grande finale (spreek uit op zijn Italiaans)

Ondertussen weet de halve aardbol het toch al dus het heeft geen zin er mysterieus over te doen.
Ik ben 3e geëindigd.
Das brons.
En best ok, als eerste vrouwelijke finaliste. :)
Natuurlijk is het best wel jammer, maar des te fijner voor de anderen.
En Steven verdiende het wel.
Dus, hoera voor Steven!

Het Italiaanse feest is ondertussen ook weer voorbij.
Zaterdag Zondag Maandag was zalig om doen.
In januari speelden we in de Capitole in Gent en vorig weekend in de stadsschouwburg van Antwerpen. Antwerpen overtrof de eerste voorstellingen enorm. 't Was geweldig!
En een toffe bende.
Voor allen die afwezig waren, u heeft wat gemist!

Lunatic Comedy Award 2009

Eventjes nog wat reclame maken aan alle comedygezinden.

Na veel overpeinzen heb ik er uiteindelijk toch aan deelgenomen.

Blijkbaar toch niet zonder enig resultaat.

Na de halve finales op 13 en 20 januari, is er nu zaterdag, 7 februari, de finale.

In de Minardschouwburg in Gent.

Ik sta er ook. Hoera!

Officieel wordt het rijtje dan Arbi el Ayachi, Steven Goegebeur en Petra Truant.

Als je zin hebt, kom dan zeker af. Het publiek krijgt immers stemrecht.

Dus, samen met broer, zus, tante, oom, grootmoeder, peter, meter, grootvader, vader, moeder, kinderen, vrienden, vriendinnen en al hun lieven, wordt het zeker een fijne bedoeling.

En euh, ja.

Als 't even kan?

Stem dan op mij ofzo.

x

Petra

De trein

Kijk, het is nu eenmaal een feit.
Je bent nu eenmaal een lul als je hulp afslaat op een discriminerende manier.
In de trein maak ik me klaar om af te stappen in Kortrijk.
Er staat een man met een kinderwagen hetzelfde te doen als ik.
Ik bied aan om hem te helpen. Want ik wil aardig zijn.
Hij antwoordt dat hij hiervoor een mannelijke kandidaat zal zoeken...

Ja wat? Kan een vrouw dan niet met een kinderwagen overweg?!
Gast, dat zit in onze genen!
Kinderwagens zijn onze tweede natuur.
Maar een of andere raren piet moet dat natuurlijk betwijfelen.
Typisch.

Je bent ook een kakzak als je als Antwerpenaar op een trein naar Kortrijk zegt dat je genoeg hebt van West-Vlamingen.
Zeker als de treincoupé vol met West-Vlamingen zit.
En 't wordt al helemaal belachelijk als je dan nog in Kortrijk afstapt!
Dat is om problemen vragen.
Je zoekt het gewoon.
Dan kun je meteen even goed een West-Vlaming op zijn neus slaan.

Maar ach wat, ik maak er mij niet verder druk in.
Want wij hebben tenminste de zee!

Kerstboom

Het is 26 december.
2e kerstdag.
En bij ons staat er nog steeds geen kerstboom.
Gek is dat, niet?
Want tegenwoordig staat er bij iederéén een kerstboom.
Ook bij de armen, al is het dan maar een kleine. Of een plastieken.
Maar bij ons staat er helemaal geen.
En dat is idioot, want tegenwoordig moet men meedoen met de groep om erbij te horen.
Jammer.
Geen leuke lichtjes, geen piek, geen engeltjes, geen kerstballen.

Geen naalden in de living op de grond.
Die je een beetje geïrriteerd van je moeder moet opruimen.
Een half uur later liggen er opnieuw naalden op de grond.
Die je alweer opzuigt.
Maar dan moet je telkens die stofzuiger weer naar beneden sleuren.
En met de kruimeldief (wat een gek woord trouwens 'kruimeldief') gaat het ook niet, want die is helemaal verstopt door pluimen en vogelzaad van twee parkieten die je keuken ook alwéér vuilmaken net nadat je alwéér gestofzuigd had omdat je het gezaag van je moeder niet meer kon aanhoren dat die parkieten zo vuil zijn en hoeveel lawaai ze wel niet maken!

Geen gevloek op die irritante lelijke nepkerstboom omdat hij te groot is en de trap niet afkan, waardoor je bijna je linkerbeen breekt en je al je ribben eruit hoest omdat je het voetstuk dreigt in te slikken. En toch was je voorheen zo blij dat het geen 'zet-mij-ineen-als-een-ikea-kerstklotekastje-van-een-kerstboom' was omdat het een eeuwigheid en zes dagen duurt om die ineen te zetten omdat je nooit de juiste stukken die bij elkaar horen kunt vinden!

Ik haal eens goed adem, zoals mensen (toevallig) dat wel vaker doen.
Ik denk aan de sukkelaars die elke dag de vloer in een straal van drie meter rond de kerstboom moeten stofzuigen en ik ben zo gelukkig...
De vrede van de Heer aan allen.

Ziezo

Voila.
Content?
Ik ben er weer.

Ik heb lang niet geblogt. Dat zou aan verschillende dingen kunnen liggen.
Het feit dat ik doodziek zou zijn bijvoorbeeld.
Of omdat ik opeens allergisch zou zijn aan komkommersoep.
Of dat ik er gewoon geen zin meer in zou hebben.
Of dat er ergens een hond gestorven is.

Helaas, niets van dit alles.
Ik had gewoon geen tijd.
En dus ging het niet.
En wanneer het wel weer ging.
Toen had ik geen zin.
Omdat ik ook wel eens op mijn gemak wou zijn.

Nu is alles nog even druk hoor.
Maar te veel mensen blijven aandringen om nog iets te schrijven hier.
Dus dan zie ik mij moreel verplicht.
En nu ik bezig ben, vind ik het eigenlijk wel leuk om weer iets te schrijven.
En nog meer blablabla.

Mijn examens zijn voorbij.
En dat wil zeggen dat ik nooit nog examens zal hebben in december!
Tja, laat ons hopen dat dat een voordeel is...

Euhm, ja. Dat is het zo'n beetje.
...
Het was niet zo koud vandaag.
Al gemerkt?

Petra weer springlevend!

Op aandringen van veel mensen.
Binnenkort.