zondag 27 maart 2011

Een beetje dankbaarheid

Amai. 't Is zooo snel gegaan. 7 uitverkochte voorstellingen van Ghetto. Honderden mensen hebben we moeten weigeren. Je kunt geen stoelen blijven bijzetten, helaas. Extra voorstellingen waren lastig, omwille van het verhuur van de zaal. Maar we spelen hoogstwaarschijnlijk nog fragmenten op Spots op West. 't Voelt nu een beetje leeg van binnen. En toch ben ik zoveel rijker nu. Dankbaarheid. Dank aan iedereen.




donderdag 24 maart 2011

Wijsheid in een notendop

Van al diegene die niets te zeggen hebben, zijn zij die zwijgen het aangenaamst.

Naar een spontane uitspraak van Annie.
En een waarheid als een bus.

dinsdag 22 maart 2011

Ghetto

Omdat Ghetto één brok genieten is.








Dank aan alle mensen die al gekomen zijn.
En nog zullen komen. :)
Foto's van jozefien Forrez
theaterghetto.be




donderdag 14 oktober 2010

Studentikoziteit

Het allerergste ter wereld voor een student:

Niet willen opstaan.
Je nog eens omdraaien.
Niet willen opstaan.
Toch opstaan.
Om 8.30u in de les staan.
Beseffen dat je er pas om 10u moet zijn...

dinsdag 12 oktober 2010

"Hoe de wereld perfect functioneert zonder mij"

Joost Vandecasteele heeft net een heel belangrijke literatuurprijs gewonnen.
Joost van 'Dans aapje, dans!'
Ik hoorde het net op de radio.
En omdat het op de radio komt, is het een belangrijke prijs. Dat weet ik zeker!
De debuutprijs van 2010!

Dat is geweldig.
Proficiat!

bankautomaat

Ik heb vandaag voor het eerst geld afgehaald van een automaat.
Alleen!
Jawel.
Voor de eerste keer.
Het was spannend.
Echt!

Oh My God! denkt u nu. Nu pas?!
Jawel.
Nu pas.
Voor de eerste keer.

maandag 11 oktober 2010

genetica

Jawel!
Na al die jaren. Wel negentien!
Na al die jaren kom ik te weten dat de genen die ik kreeg van mijn ouders, toch nog iets goed hebben voortgebracht.

Jaren dacht ik: ik heb al de slechte kanten van mijn ma en pa geërfd.
Echt de allervreselijkste dingen.
Onvoorstelbare hikbuien inbegrepen.
En puisten ook.

Maar nu heb ik dus ontdekt dat ik wat goeds geërfd heb van mijn moeder.
OORSMEER!
Ja.
Echt.
Oorsmeer.
Ik heb er namelijk geen.
Of toch weinig.


Een bedankje aan het DNA van mijn moeder is hier dus wel op zijn plaats.
Dank je. Je hebt me gespaard.
Mijn broer niet.
HAHAHAHA