Goed begonnen is half...

Hahaa!

Ik hou van win-win situaties.
Zeker als ik er twee keer bij win.
Want!
Ik ben er voor alles door!
Oja.
Echt voor alles.
Alle moeilijke vijf!
Zelfs voor politiek! Een 10.
Dat lijkt niet veel. Maar dat is het wel.
Want een 10 is geslaagd.
Want ik ben niet een van die 616 met een heraxemen voor politiek.
En daar gaat een mens zich goed van voelen!

Nog meer winnen trouwens:
Ik heb nog twee extra dagen vakantie bovenop de week die ik al gekregen had!
Jawel!
Dus ik ben beter af dan de petoetjes.
Goed, goed ik weet het. Ik heb twee papers te schrijven.
Maar dit even terzijde.

Vandaag is het ook Valentijn. Ik ben niet zo'n Valentijnsmens, maar je moet toegeven, het perfecte cadeau krijgen van je lief, is geweldig.
Een agenda!
Dat lijkt stom en belachelijk, maar dat is het allerminst!
Dingen inschrijven in je oude agenda op de pagina van 2010 in een kotje met oppervlakte 0.0003cm² is immers vreselijk frustrerend.
Al maanden was ik naar het perfecte exemplaar op zoek.
Ok, niet maanden.
Maar toch al lang.
Te lang naar mijn gedacht.
En dus doet hij me er zomaar even ene cadeau.
Als dat geen winning situation is?

Politiek

Ik heb geen lijm op mijn kot.
En dat is behoorlijk vervelend.
Dus aan alle mensen die lijm hebben, jullie zijn verdomde gelukzakjes!

Gelukkige verjaardag Simon

30 november is eigenlijk al voorbij.
Maar dat is slechts een belachelijk detail omdat ik vanavond op zijn feestje was.

Doch, aan de 2 mensen met de slappe lach op de bus, bezig over een stomme schacht en jullie lint,
ik toonde met plezier (toen jullie afstapten en zwaaiden) mijn omhoog gestoken duim en mijn lint.

Die spontane lach die erop volgde was geweldig!

Pijlen

Verwijzingspijlen in je cursus.
Pijlen op verkeersborden.
Pijlen om vogelpik te spelen.
Pijl en boog.

Vanavond ga ik voor de kruisboog!
Heb 't al es gedaan en vond het toen leuk.
't Gaat em natuurlijk om t plezier, maar een beetje competitie kan nooit kwaad.
Al halen we het natuurlijk nooit van de mannen van de St-Joris Gilde.

Politicologie

Ik heb betere dingen te doen dan politicologie te studeren.
Zo kan ik bijvoorbeeld afwassen of stof afnemen. Of gewoon nog een spelletje Catan spelen.
Fruitvliegjes doodmeppen.
Patience spelen.
Afspreken met die ene mens aan wie ik al lang geleden heb beloofd om eens tijd vrij te maken.
Het huilende kind van mijn bovenburen doen zwijgen.
Gitaar spelen.
Tekeningetjes maken.
Filmpje kijken.
Slapen.
Naar muziek luisteren.
Naar de bakker gaan.
Bons uit de Guido Gids scheuren.
Eten.
Luieren.
Lachen.
Dromen.

Zoals je leest, ik heb echt wel betere dingen te doen dan politicologie leren.
Maar ja, het kan nu eenmaal niet anders.

De bus

Vroeger nam ik nooit de bus. De bus was vreemd en eng.
De trein was veel gemakkelijker, ongeveer één station per gemeente/stad, bijna onmogelijk om te missen.
Tegenwoordig besef ik dat ergens naartoe gaan met de bus helemaal niet zo moeilijk is. Integendeel. Prettig om vlak bij de deur afgezet te worden.

Iedereen zit er dus vrolijk bij, zou je kunnen denken.
Maar niets is minder waar!
In schorten gehulde norse dametjes kijken altijd kwaad. Of heertjes met een stereotype groene vilten hoed. En ze kijken je altijd aan alsof je voor hen recht moet staan, omdat zij op de bus komen en er geen plaats meer voor hun pijnlijke botten is.

En weet je wat? Ik blijf gewoon lekker zitten. Ook als ik op het tableau naast dat geel ontwaardingsmachiending zit. Ook als bepaald vee me subtiel in de rug steekt: "Ja juffrouwtje, maak maar eens plaats voor de mensen!" En dat terwijl ik mijn been verzet omdat zij en haar achterlijke vriendin tenminste zouden doorkunnen.

Neen, ik moet er niet van weten. Want ik betaal nog voor mijn bus. Ik krijg nog lang geen geen gratis omnipas voor mijn 65e verjaardag. En ik kan niet anders dan op een propvolle bus geduwd worden omdat mijn proffen per se dan les willen geven.
Neen!
Ik blijf lekker vrolijk. En lach vriendelijk tegen de mensen.
Ik klaag niet als dergelijke creaturen me weer doen struikelen met hun wandelstok.
Ik klaag niet.
Zelfs niet met mijn pijnlijke knie.