Verkiezingen

De trend voor de volgende legislatuur is aangekondigd op de radio!
"Dat zien we morgen wel, eerst feesten."
Niet bepaald de verandering die ze beloofden dus.

Ik heb ook gestemd.
Voor de goeie!

Honden aan de leiband aub

"Ik kan jou toch niet zomaar laten loslopen?" vraagt een leerkracht van het eerste leerjaar verbaasd aan een meisje dat op haar mama wacht.

Jarig

Morgen ben ik jarig!
Hoera!
Dan ben ik 18.
Volwassen.
Zogezegd.

Best wel vreemd eigenlijk. Vaak zeg je tegen jezelf "Als ik 18 ben dan..."
En dan kijk je er keihard naar uit.
Maar nu vind ik het raar.
Volwassen.
Brr, spannend.
Ik heb geen idee wat er gebeurt als je 18 bent. Dan gaat de gewone shit vast wel weer zijn gang.

In ieder geval, de mensen die de hint niet gesnapt hebben, ik krijg graag verjaardagswensen. ;)

100 DAGEN!!!!

Ah zaaalig!
Hier kijk ik al jàren naar uit. De 100 dagen.
Nog net iets meer dagen en dan heb ik mijn diploma van 't secondair.
Oh wat ben ik vrolijk!

Morgen is er 101-dagenfuif met het thema Kerstmis. Best wel fun.
En we mogen 't school op stelten zetten.
Maar dan echt op stelten.
Man, hoe geweldig! Ik ben helemaal in m'n nopjes.
TV's verstoppen, wekkers in de kasten steken en laten aflopen, deuren barricaderen, alles volkladden... Zeg nu zelf, de droom van elke student.
En dan de tradities in ere houden: karrenoptocht, showke geven voor de rest van 't school, (veel) lawaai maken, pleinspelen,...

Ik heb er geen woorden voor.
Al jaren snak ik hiernaar.
En eindelijk is het er.
Vlak voor mijn neus.
Zo grijpbaar!
En toch kan ik het nog steeds moeilijk geloven.
Weg van het Lyceum.
Nearly divorced.

De grande finale (spreek uit op zijn Italiaans)

Ondertussen weet de halve aardbol het toch al dus het heeft geen zin er mysterieus over te doen.
Ik ben 3e geëindigd.
Das brons.
En best ok, als eerste vrouwelijke finaliste. :)
Natuurlijk is het best wel jammer, maar des te fijner voor de anderen.
En Steven verdiende het wel.
Dus, hoera voor Steven!

Het Italiaanse feest is ondertussen ook weer voorbij.
Zaterdag Zondag Maandag was zalig om doen.
In januari speelden we in de Capitole in Gent en vorig weekend in de stadsschouwburg van Antwerpen. Antwerpen overtrof de eerste voorstellingen enorm. 't Was geweldig!
En een toffe bende.
Voor allen die afwezig waren, u heeft wat gemist!

Lunatic Comedy Award 2009

Eventjes nog wat reclame maken aan alle comedygezinden.

Na veel overpeinzen heb ik er uiteindelijk toch aan deelgenomen.

Blijkbaar toch niet zonder enig resultaat.

Na de halve finales op 13 en 20 januari, is er nu zaterdag, 7 februari, de finale.

In de Minardschouwburg in Gent.

Ik sta er ook. Hoera!

Officieel wordt het rijtje dan Arbi el Ayachi, Steven Goegebeur en Petra Truant.

Als je zin hebt, kom dan zeker af. Het publiek krijgt immers stemrecht.

Dus, samen met broer, zus, tante, oom, grootmoeder, peter, meter, grootvader, vader, moeder, kinderen, vrienden, vriendinnen en al hun lieven, wordt het zeker een fijne bedoeling.

En euh, ja.

Als 't even kan?

Stem dan op mij ofzo.

x

Petra

De trein

Kijk, het is nu eenmaal een feit.
Je bent nu eenmaal een lul als je hulp afslaat op een discriminerende manier.
In de trein maak ik me klaar om af te stappen in Kortrijk.
Er staat een man met een kinderwagen hetzelfde te doen als ik.
Ik bied aan om hem te helpen. Want ik wil aardig zijn.
Hij antwoordt dat hij hiervoor een mannelijke kandidaat zal zoeken...

Ja wat? Kan een vrouw dan niet met een kinderwagen overweg?!
Gast, dat zit in onze genen!
Kinderwagens zijn onze tweede natuur.
Maar een of andere raren piet moet dat natuurlijk betwijfelen.
Typisch.

Je bent ook een kakzak als je als Antwerpenaar op een trein naar Kortrijk zegt dat je genoeg hebt van West-Vlamingen.
Zeker als de treincoupé vol met West-Vlamingen zit.
En 't wordt al helemaal belachelijk als je dan nog in Kortrijk afstapt!
Dat is om problemen vragen.
Je zoekt het gewoon.
Dan kun je meteen even goed een West-Vlaming op zijn neus slaan.

Maar ach wat, ik maak er mij niet verder druk in.
Want wij hebben tenminste de zee!